Kung literal na nating babasahin, parang may taong nagko-compare ng dalawang bagay na parehong hindi naman normally kino-compare. Pero hindi naman talaga tungkol sa pagtae ang expression. Insulto siya, pero creativo. Ang ibig sabihin nito ay mas gugustuhin ko pang gumawa ng isang bagay na boring, inconvenient, awkward, o downright unpleasant kaysa makipag-usap sa iyo. In short, sobrang nakakainis kang kausap.
Hindi rin ibig sabihin na talagang masarap ang pagtae. Let’s be honest. Walang nagising isang umaga at nagsabing, “Wow, ang sarap ng bowel movement ko today!” Ang punto ng phrase ay gamitin ang isang ordinaryong bagay na private at medyo gross para ipakita kung gaano ka-unpleasant ang kausap mo. Parang sinasabi mo, “Kahit ang pag-upo ko sa toilet bowl, mas productive pa kaysa sa pakikinig sa’yo.”
Well, aminin man natin o hindi, meron at meron talagang ganitong mga tao lalo na kung yung taong yun kapag kausap mo o nagkukuwentuhan kayo ay laging napupunta sa kanya ang kwento, laging ibinibida ang sarili, like mag-uumpisa yan sa mga phrases na, "wala ka", "ako nga eh", "wala sa akin yan" at "ibahin mo ako". Sounds familiar, right?
O di kaya may friend kang tinanong mo kung kumusta ang love life niya. Akala mo simpleng update lang. Pero umabot kayo ng dalawang oras sa kuwento tungkol sa ex niyang three years nang wala sa buhay niya. May screenshots, voice recordings, timeline, character analysis, at pati birth chart ng bagong girlfriend ng ex ay kasama na. Sa puntong iyon, maaari mong sabihin sa sarili mo: “Mas masarap pang tumae kaysa kausapin ka.” Hindi mo kailangang sabihin nang malakas. Minsan, survival instinct na rin ang pananahimik.
Puwede rin itong gamitin sa office setting, lalo na kapag may officemate kang mahilig magkuwento pero walang concept ng ending. Tinanong mo lang kung nasaan ang stapler, pero bago niya sagutin, nalaman mo muna ang buong history ng department mula 2018 hanggang sa present. May bonus pa na family problem, weekend itinerary, at unsolicited opinion tungkol sa bagong manager. By the time sinabi niyang, “Ah, nasa drawer,” nakapag-retirement plan ka na. Mas masarap pang tumae kaysa kausapin ka.
Another perfect scenario: yung taong mahilig magtanong pero ayaw namang makinig sa sagot. “Kamusta ka?” Tapos kapag nagsimula ka nang magkuwento, bigla ka niyang puputulin para ikuwento ang mas dramatic na nangyari sa kanya. Nag-share ka na may headache ka; may headache din siya. Sinabi mong pagod ka; mas pagod siya. Sinabi mong muntik kang ma-late; muntik na rin siyang ma-late, pero mas exciting ang version niya. Sa madaling salita, hindi conversation ang nangyayari—competition. At kung ganito ang kausap mo, understandable kung mas piliin mo na lang ang tahimik na pag-upo sa banyo.
Pero may isa pang setting kung saan bagay na bagay gamitin ang expression na ito: ang inuman.
Alam naman natin ang dynamic ng isang typical na inuman ng magkakaibigan. Nagsimula kayo sa simpleng tanong na, “Pre, kamusta na kayo ng girlfriend mo?” Tapos may isang tropang biglang sumagot. At dahil nakadalawang bote na siya, feeling niya nasa podcast na siya. From girlfriend, napunta sa trabaho. From trabaho, napunta sa college. From college, napunta sa high school. From high school, biglang napunta sa kapitbahay nila noong 1997. At bago mo namalayan, pinag-uusapan na niya ang presyo ng gasolina, politika, aliens, conspiracy theories, masakit na ipin ni Bimby, at kung bakit hindi dapat pinagkakatiwalaan ang mga taong mahilig maglagay ng ketchup sa pancit canton.
Wala nang koneksyon sa original topic. Pero tuloy pa rin ang kuwento.
Ito ang tinatawag nating “maboka.” Hindi naman necessarily masamang tao ang maboka. Minsan entertaining pa nga. Ang problema, may mga pagkakataong maraming sinasabi pero wala nang sense ang pinagsasabi. Mahaba ang story, pero nawawala ang plot. May introduction, may flashback, may side story, may side story ng side story, pero wala pa ring conclusion.
At habang nakikinig ang buong tropahan, makikita mo na lang ang isang kaibigan na tahimik na nakatitig sa baso. Yung isa naman, kunwari may binabasa sa cellphone. Yung isa, biglang nag-CR kahit kakagaling lang. Hindi dahil kailangan nilang umihi—kailangan lang nilang makatakas sa narrative.
Dito papasok ang phrase na: “Mas masarap pang tumae kaysa kausap ka.”
May isa pang classic scenario: yung kuwentong mayabang pero wala namang patutunguhan. Yung tipong, “Alam mo ba, may kakilala akong ganito…” Tapos every five minutes may bagong “may kakilala ako.” May kakilala sa gobyerno. May kakilala sa artista. May kakilala sa business. May kakilala sa abroad. May kakilala raw na kaibigan ng kaibigan ni ganito. Eventually, pati si Elon Musk baka may mutual connection na rin siya.
Hindi mo na alam kung nakikinig ka ba sa totoong kuwento o sa lasing na LinkedIn profile.
At dahil inuman iyon, hindi naman kailangang seryosohin. Minsan, sapat na ang isang tropang magsabi habang tumatawa, “Pre, mas masarap pang tumae kaysa kausap ka.” Then everybody laughs, the storyteller laughs, at tuloy ulit ang inom. In this context, hindi na siya outright insult. Bardagulan na siya. Isa sa mga paraan ng magkakaibigan para sabihing, “Tol, tama na. Lumalayo na tayo sa topic.”
Pero may distinction din. Kung seryoso kang galit sa isang tao, iba ang dating ng phrase. Maaari itong maging genuinely offensive. Pero kapag sinabi ito sa close friends habang nag-iinuman, kadalasan ay hyperbole at friendly insult lang. Parang verbal equivalent ng pagtapik sa balikat at pagsasabing, “Tama na, pre. Nakakaubos ka ng alak at pasensya.”
May pagkakataon din na ginagamit ito kapag paulit-ulit na ang topic. Yung tipong ilang beses mo nang sinabi ang parehong advice pero ayaw pa rin sundin. “Anong gagawin ko sa ex ko?” Sasabihin mo, “Move on.” Kinabukasan, same question. After three days, same question. After one week, may bagong screenshot na naman. At ikaw naman, ubos na ang advice, ubos na ang patience, at pati emotional battery mo naka-5%. Dito mo mararamdaman na baka mas peaceful talaga ang toilet break.
Pero hindi naman kailangang galit na galit ka para gamitin ang phrase. Minsan, hyperbole lang siya between close friends. Halimbawa, may tropa kang sobrang kulit at paulit-ulit kang tinutukso. Sasabihin mo, “Bro, mas masarap pang tumae kaysa kausap ka.” At tatawa lang kayo dahil alam ninyong expression lang iyon. Parang Filipino version ng “I’d rather be anywhere else than listening to you right now.” May insulto, pero may halong lambing—assuming na ganoon talaga ang klase ng friendship ninyo.
Ang beauty ng mga ganitong Pinoy phrases ay hindi mo kailangang maging Shakespeare para makapagpahayag ng matinding emotion. Simple lang ang ingredients: comparison + exaggeration + konting pagka-brutal. Kapag sinabi mong “Nakakainis ka,” ordinaryong insulto lang. Kapag sinabi mong “Mas masarap pang tumae kaysa kausap ka,” may imagery na agad. Hindi mo lang sinabi na boring siyang kausap. Gumawa ka pa ng mental picture na sana hindi na lang ginawa ng utak ng listener.
Of course, use with caution. Hindi ito phrase na basta mo ibabato sa boss, professor, customer, future mother-in-law, o sa taong may hawak ng promotion mo. Unless gusto mong ang next blog entry natin ay tungkol sa “Paano Maghanap ng Bagong Trabaho Dahil Sa Isang Linya.” Hindi rin ito magandang gamitin sa taong hindi mo close dahil kahit joke ang intention mo, baka ang dating ay personal attack para sa kanya. Kapag hindi kayo ganoon ka-close, mas safe ang classic Filipino diplomacy: “Okay, sige.” Then quietly walk away.
At the end of the day, “Mas masarap pang tumae kaysa kausap ka” is one of those Pinoy expressions na absurd pero surprisingly effective. Hindi siya literal. Hindi rin talaga natin kailangang pag-isipan kung bakit “mas masarap” ang pagtae. Ang mahalaga ay naiintindihan agad ang mensahe: “Your company is so unbearable that I would rather spend time doing something else—even something as mundane and unpleasant as going to the bathroom.”
Kaya sa susunod na may taong kausap mo na parang walang pause button, walang conclusion, at walang awareness na tatlong oras ka nang nakikinig, huwag agad magalit. Huminga ka muna. Smile. Be polite. At kung talagang close kayo at kaya ng friendship ninyo ang ganitong level ng bardagulan, maaari mong sabihin nang buong confidence:
“Alam mo, mas masarap pang tumae kaysa kausap ka.”
At least sa toilet, may oras kang mapag-isa.
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento