“WHEN YOU PLAY THE GAME OF THRONES"— Ang Senado ng Pilipinas sa Panahon ng Power Struggles

 

Sa mundo ng Game of Thrones, hindi sapat ang pagiging matino, matalino, o maingay. Ang tunay na laban ay nasa likod ng mga mesa, bulungan, alyansa, at pagtataksil. At minsan, habang pinapanood mo ang nangyayaring sarswela sa Senado ng Pilipinas ngayon, mapapatanong ka:

Parang Westeros na ba ang Pilipinas?

Sa gitna ng isyu kay Ronald "Bato" dela Rosa, sa impeachment case ni Sara Duterte, at sa biglaang pag-angat ni Alan Peter Cayetano bilang Senate President, tila mas bagay minsan ang quotes ni Cersei, Tyrion, o Littlefinger kaysa sa official Senate press releases. Kaya ito ang ilan sa mga quotes na galing sa paborito nating Game of Thrones at susubukan nating i-connect sa mga kaguluhan at issues sa Pilipinas. 

“When you play the game of thrones, you win, or you die.” — Cersei Lannister

Ganito marahil ang pinaka-akmang quote sa kasalukuyang political climate. Sa totoong buhay, walang dragons. Pero may have political survival. Habang umiinit ang impeachment proceedings laban kay Sara Duterte at hinahati nito ang Senado, nagkaroon din ng dramatic leadership shift kung saan naging Senate President si Alan Peter Cayetano. Nagkaroon ng kanya-kanyang alyansa ang mga senador at nagtagumpay ang isang grupo na mapatalsik sa kanyang upuan ang dating Senate President na si Tito Sotto. Plano na nga ba ito at paghahanda ng majority group para ibasura ang impeachment case ng kasalukuyang Bise Presidente? They tried the Senate coup, and they succeeded in seizing the power back to the side of senators na panig kay Sara Duterte. 

Tandaan natin na hindi ito simpleng “change leadership” lang. Isa itong paalala na sa pulitika, walang permanenteng kaibigan — permanenteng interes lang.

Sa Game of Thrones, ang trono ay hindi basta inuupuan. Inaagaw ito. Pinagpaplanuhan ito. Pinoprotektahan ito.

At sa Senado, parang ganoon din.

“Chaos isn’t a pit. Chaos is a ladder.” — Petyr Baelish

Sa bawat krisis sa gobyerno, may mga politikong bumabagsak… pero may mga umaakyat, may kapangyarihan na pinag-aagawan na parang tug-of-war. 

Habang lumalala ang issue tungkol sa ICC warrant laban kay Bato dela Rosa, may mga kampo na lalong tumitibay, may mga alyansang nagbabago, at may mga personalidad na muling nagiging sentro ng kapangyarihan.

Parang sinabi ni Littlefinger:

"Hindi problema ang kaguluhan. Opportunity to."

Sa Pilipinas, ang political chaos ay parang hagdan. Kung sino ang marunong umakyat habang nagkakagulo ang lahat — siya ang mananatili sa taas.

“Power resides where men believe it resides.” — Varys

Ito ang pinakamapait na katotohanan sa politika. Ang kapangyarihan ay hindi lang nasa posisyon. Nasa paniniwala ng tao.

Kaya kahit may impeachment, kahit may warrant, kahit may batikos — kung may sapat na suporta, narrative, at loyalists, nananatiling makapangyarihan ang isang pulitiko. Pilit na tinutuwid ang halos halatang baluktot na pagkakamali.  Ito ang dahilan kung bakit hati ang sambayanan:

* May naniniwalang political persecution ang lahat,

* May naniniwalang accountable ito.

Sa huli, ang tunay na laban ay hindi lang legal; laban ito ng perception.

“The North remembers.” — House Stark

Sa Pilipinas, mahaba ang memorya ng publiko… pero minsan maikli rin, minsan naman kahit na alam nilang tama ang nasa kabilang panig ay pilit na kumakampi sa alam naman nilang mali. 

* May mga hindi nakakalimot sa war on drugs.

* May mga hindi nakakalimot sa corruption allegations.

* May mga hindi nakakalimot sa mga namatay.

* At may mga hindi rin nakakalimot sa tingin nilang “ginawang kabutihan” ng mga dating administrasyon.

Kaya kung may hearing, bawat privilege speech, bawat Senate vote —hindi lang ito tungkol sa present.

Ito ay digmaan ng mga alaala. Patutsadahan ng mga nagawang mali katulad ng pagpatay, malakas na ebidensiya ng korapsiyon vs.  katarungan daw sa mga napatay na drug addict at ang pag-aakusa sa VP ay isa lamang political persecution. Ganito ang hidwaan ng tao araw-araw sa lahat ng social media platforms. Sino nga ba talaga ang tama? At sino nga ba talaga ang may pagkakamali?

Razorback - "Wakasan"

Ben & Ben x SB 19 - "Kapangyarihan"

“A lion does not concern himself with the opinion of sheep.” — Tywin Lannister

Ito marahil ang dahilan kung bakit maraming pulitiko na tila hindi na natitinag sa social media outrage.

Sa Game of Thrones, ang makapangyarihan ay hindi agad sumusuko sa ingay ng bayan.

At sa Pilipinas, habang nagbabangayan ang magkabilang panig online, tuloy pa rin ang negotiations sa loob ng kapitolyo. Tuloy pa rin ang alliances. Tuloy pa rin ang positioning para sa darating na halalan ng 2028.

Sa pulitika, minsan ang totoong laban ay hindi nasa kamera — nasa likod ng saradong pinto.

“The things I do for love.” — Jaime Lannister

Sa Game of Thrones, madalas gamitin ang loyalty bilang dahilan para gawin ang mga bagay na alam mong mali, delikado, o laban sa batas. Hindi dahil tama — kundi dahil “kaalyado mo.”

Parang ganito ang naging dating ng issue kay Robin Padilla at sa umano’y pagtulong niya kay Bato dela Rosa na makaalis sa Senado habang may umiinit na usapin tungkol sa ICC warrant. Ayon sa ilang ulat, sinabi ni Robin na “nakisabay lang” si Bato sa kanyang sasakyan palabas ng Senado, at itinanggi niyang tinulungan niya itong “tumakas.”

Pero sa mata ng publiko, hindi lang ito simpleng “ride home.” Sa politika, perception is power. At dito pumapasok ang isang malupit na katotohanan ng Game of Thrones:

“When loyalty becomes blind, justice becomes negotiable.”

Hindi ito official GOT quote — pero parang bagay na bagay sa nangyayari.

Sa Westeros, maraming karakter ang gumawa ng questionable actions dahil sa utang na loob, pamilya, o political alliance. Si Jaime para kay Cersei. Si The Hound para sa hari. Si Varys para sa “realm.”

At sa Senado ng Pilipinas, mukhang umiiral din ang parehong kultura:

"Protect your allies first, answer questions later."

“A good act does not wash out the bad, nor a bad act the good.” — Stannis Baratheon

Ito rin ang isa sa pinakamabigat na aral sa GOT. Kahit hindi sa Senado nangyayari ’yan sa pang-araw-araw na buhay ng tao. Halimbawa, puwedeng may nagawang mabuti ang isang tao noon. Puwede may mga naniniwala pa rin sa kanyang intensyon. Pero hindi ibig sabihin noon na exempted na siya sa accountability.

Sa issue nina Robin at Bato, hati ang opinyon ng tao:

* May nagsasabing loyalty lang iyon,

* May nagsasabing obstruction of justice iyon.

At iyon ang problema kapag ang batas at politika ay nagsimulang mag-overlap; nagiging blurred ang linya ng “kaibigan” at “pananagutan.”

“Every hurt is a lesson, and every lesson makes you better.” — Syrio Forel

Ito marahil ang pinakaakmang Game of Thrones quote para sa naging drama ni Pia Cayetano matapos niyang sabihing tila walang nangumusta mula sa ilang kapwa senador habang nagkakagulo at may putukan sa Senado. Kalaunan, may mga senador mula sa minority bloc na nagsabing nag-message naman sila sa group chats at nangumusta sila noong insidente. 

Sa Westeros, hindi lang espada ang ginagamit para lumaban — emosyon din.

At sa Senado ng Pilipinas, minsan mas malakas pa ang drama kaysa sa debate.

Maraming netizen ang hindi kumagat sa drama ni Pia Cayetano dahil wala man lang daw itong luha at naturalmenteng sandamakmak na memes na naman ang kumalat sa araw na iyon. Naroon ang takot ng senadora, pero wala na nga sigurong nakakatawa sa pag-iyak-iyak niya kapag napatunayan na ang lahat ng ito, kasama ang putukan, ay scripted lang ng mga majority bloc senators para patakasin si Bato dela Rosa sa Senado. Sapagkat kung hindi siya makaalis ng Senado sa madaling-panahon ay tiyak na mapoposisahan at aarestuhin siya nang di-oras at makakapiling niya si Rodrigo Duterte sa The Hague na ngayon ay nililitis sa kasong Crimes Against Humanity. 

The common people pray for rain, healthy children, and a summer that never ends.” — Ser Jorah Mormont

Ito siguro ang pinakaangkop na Game of Thrones quote para sa mga Pilipinong araw-araw na nakatutok sa drama ng Senado — parang nanonood ng teleserye, debate show, at political chess match nang sabay-sabay. Ang iba, binitawan na ang panonood sa mga paborito nilang Korenovelas at lagi nang nakaabang sa bagong update na nangyayari sa mundo ng pulitika. Kagaya ng, "Maiimpeach na ba si Sara Duterte?", "Haharangin ba ang impeachment?",  "Mahuhuli na ba si Bato Dela Rosa at madala na kaya sa The Hague para litisin?", "Anong update sa reklamo ni Robin Padilla sa Ethics Committee sa pagsigaw ni Kiko Pangilinan?", "Planado nga ba ang kaguluhan at barilan noong May 13 sa Senado?". Maraming katanungan pa rin ang pumapaimbabaw at gustong magkaroon ng kasagutan ang taumbayan. Sapagkat sa kanilang mga damdamin ang bulong ay "nandito na tayo sa exciting part", lalo na kung ikaw yung matagal nang humihiling ng "Good Governance". Masusuplong na ba ang mga dapat masuplong? O patuloy pa rin silang maghahari-harian at patuloy na mangungulimbat ng ating mga salapi sa kaban ng bayan?

Habang naglalaban ang mga kampo nina Sara Duterte, Bato dela Rosa, Robin Padilla, at mga Cayetano, ang ordinaryong Pilipino nasa Facebook, TikTok, X, at YouTube:

* nag-aaway,

* nagde-debate,

* nagde-defend,

* nagka-cancel,

* at gumagawa ng kanya-kanyang bersyon ng “katotohanan.”

Parang Westeros din:

Hindi lang ang mga hari at senador ang may digmaan, pati ang mga tao sa lansangan.

“The wheel is turning.” — Daenerys Targaryen

Ito rin ang cycle ng pulitika sa Pilipinas.

* Ngayon sila ang magkakampi.

* Bukas magkakaaway.

* Ngayon sila ang minority.

* Bukas sila ang majority.

* Ngayon sila ang inuusig.

* Bukas sila ang makapangyarihan.

At habang umiikot ang “wheel” ng kapangyarihan, umiikot din ang emosyon ng sambayanan.

Kaya bawat hearing, impeachment issue, leadership change, o Senate drama, hindi na lang ito basta balita. Naging national fandom na ito.Ang mga tao ay mayroong sariling theories, heroes, at villains. Palitan ng maanghang na salita sa social media, kampihan, murahan at insultuhan. What have we become? Hindi naman dati ganito ang siste ng pulitika sa Pilipinas. Walang sumasamba sa pulitiko. Kapag mali ang pulitiko sa panahon noon, walang pros at cons; walang nagbubulag-bulagan; nagtataingang-kawali para ipagtanggol ang kamalian ng pulitikong iyon. Sa halip ay lahat tayo ay kaisa, pero ngayon lumalakas ang loob ng mga pulitiko dahil na rin sa suporta ng tao, kaya kapag gusto nilang gumawa ng masama ay hindi na sila nagdadalawang-isip dahil alam nilang kontrolado nila ang mga taong tagasuporta nila. 

Pero habang abala ang lahat sa panonood ng political Game of Thrones, may isang tanong na tahimik na bumabalik:

Habang naglalaban sila para sa trono… sino ang lumalaban para sa ordinaryong Pilipino?