101 Ways to say Thank You to your SuperNanay

'Ang love na pang-forever, manggagaling lamang kay Mother'

Hep! hep! bago kayo magbangayan at magpalitan ng maaanghang na salita sa Facebook, Twitter at kung ano pang social media,  baka naman makalimutan na natin ang darating na espesyal na araw. Araw na  hindi ko ipagpapalet sa kung anu mang paksa tungkol sa pulitika. Kahit naman sino pang umupo diyan kung walang pagbabago sa mga sarili e wala pa ring maibubungang kaginhawaan sa bayan ni Juan. Pero kung may Nanay ka at itunuro niya sa'yo ang mga golden rules noong uhugin ka pa lang eh malamang hindi ka siguro isa sa mga salot ng lipunan sa kasalukuyan.

Bago mo awayin si Kathryn at Daniel Padilla at magngangawa ng bias, bias diyan. Magtimpi ka muna tohl. Bigyan mo naman muna ng halaga ang araw na ito para makasama mo si Inay para mag celebrate ng Mother's Day. Oo tol, Mother's Day May 8  bago maghalalan. I-treat mo naman siya kesa sumama ka sa mga rally na wala namang maidudulot na kabutihan sa  buhay mo. Bigyang  tuon pansin mo naman si ermats kesa sa  nakaupo ka diyan maghapon at mag-rant ng mag-rant sa mga kaaway mo sa comment section ng Facebook. Tandaan mo tol hindi ka bibigyang kayamanan ng m ga manok na sinusuportahan mo at isa pa  pagkatapos ng halalan magkakaibigan pa   rin  yang mga yan. Eh ikaw? hindi ka na nga kilala personally ng sinusuportahan mong kandidato, nawalan ka pa ng kaibigan.

Ina. marami tayong katawagan sa kanila depende yan sa kinalakihan mo puwedeng mommy, mama, mamu, nana, inay, nanay, nay depende rin sa antas o kinamulatan ng buhay. Pero kahit pa sa anong katawagan, siya ang handog ng Diyos, upang sa kanyang sinapupunan, tayo'y siyam na buwan na nanahan. Maghahanap ka pa ba ng mirakulo? Hindi ba't sapat na mabuo ka bilang tao ay mirakulo ng Diyos? Aba, hindi biro ang tinitiis niya, mula sa paglilihi, sa pag-iingat sa atin habang tayo'y nasa sinapupunan niya hanggang sa mailuwal bilang sanggol. Hindi joke ang umire, kung tayo minsan nahihirapan sa pag-ire sa pag-jebs eh yung mga Nanay pa natin kaya kung ilalabas na tayo sa mundo. Lalo na kung  malaking bulas ka.

Ina... sa unang pagkarinig niya ng uha ng kanyang bagong silang na sanggol ay malimit na makikita ang pagpata k ng kaniyang luha, luha hindi dahil sa hirap, kundi ang luha ng kagalakan. Oo, kagalakan dahil iyon ang kaganapan ng kanyang pagkababae dahil maluwalhati niya tayong nailuwal. Lagi mo  rin  tatandaan na ang isang paa ng ating mga Nanay ay nasa kamatayan kapag dumating na ang araw ng kanyang panganganak. Kaya wala kang irarason kung bakit magkakaron ka ng galit sa   iyong Ina kapag tumanda ka na. Isipin m o na lamang ang kanyang hirap sa panganganak at dugo at pawis ang kanyang puhunan para  mapalaki tayo bilang mabubuting tao.

Ina...sa init ng pagmamahal, sa kanyang pagsayaw at paghehele habang pinatutulog ka niya, ang pagtuturo ng abakada, pagsusulat ng numero at letra ay ilan lang alaala ng kamusmusan na kasama siya. Minsan masungit, pero ang gusto lang nila na tayo ay mapanuto. Tinitiis nga niya ang lahat, maibigay lang ang ating mga pangangailangan.

Sabihin niyo na na ang nagsusulat ay mama's boy it doesn't matter ang sarap kaya ng may nagmamahal na Nanay. Kaya naman mayroon akong listahan ng pasasalamat sa aking ermats. Isang daang rason kung bakit ka namin minamahal at 100 reasons to thank you.

'Super throwback 34 years ago with my SuperNanay'

1. I wouldn't be here without  her. Of course!

2. Salamat po sa pagtuturo magbasa from the scratch sa mga lessons po sa abakada.

3. She's our boy/girl scout leader.

4. Salamat po sa higpit ng pagtuturo sa pagsulat at dahil dun di ako lumaki na parang kinahig ng manok ang sulat ko. = )

5. When life get's so stressful that I practically forget who I am, she reminds me.

6. Salamat po sa pagturo kung paano magtali  ng sintas ng sapatos.

7. No matter what, she is in my corner.

8. Salamat po sa pagturo na magdasal.

9. She's the glue that holds the family.

10. Thank you sa pagtuturo ng mga kagandahang asal at pagrespeto sa kapwa.

11. Her smile makes everything OK.

12. Salamat po sa  mga pangaral na ang mga hayup ay hindi dapat sinasaktan.

13. She is so good at shopping for bargains, it’s like a superpower.

14. Malaking tulong din ang pagturo ni Ina kung paano maglaba.

15. Because my mom was both mother and father.

16. Salamat po sa pagtuturo kung paano manahi ng nabutas kong pantalon..

17. She always tried to give me honest answers to the hard questions.

18. Hindi po talaga ako marunong magtiklop ng damit, salamat sa pagturo.

19. She still has the trophies I got as a kid.

20. Pinalakas niya ang loob ko sa pagpipirito, dahil takot ako matalamsikan ng mantika.

21. She accepts all my little quirks.

22. Salamat sa mga regalo tuwing aking kaarawan.

23. She makes delicious food. It can’t be found anywhere else quite like hers.

24. Salamat sa unang paggupit ng buhok at tandang hawak hawak niya pa ako habang ngumangawa at ginugupitan ng barbero.

25. She’s the one who makes birthdays and holidays happy.

26. Salamat sa pag-aaruga tuwing may sakit.

27. She loves giving advice, and especially when I take it.

28. Salamat sa paghihigpit lalo na noon kung kailangan talaga mag-aral ng mga lessons sa eskuwelahan.

29. I admire the volunteer work she does.

30. Salamat sa laging pagpapaalala na masama malulon sa bisyo.

31. She works hard.

32. Salamat sa pagtitiyaga sa pagturo ng Math.

33. No matter what you need, she probably has it in her purse.

34. Salamat sa araw-araw na baon noong nag-aaral pa. Bente lang solve na.

35. She connects me to my childhood and my roots.

36. Salamat sa pagtitiwala.

37. She lets me know that I make her proud.

38. Hindi siya nawala sa bawat graduation namin.

39. She took us to church every week so faith would be a part of our lives.

40. Hindi siya nagagalet sa tuwing nakakasunog ako ng sinaing.

 41. Those 8,976 school lunches she packed for me.

42. Salamat sa Magnolia Chocolait sa araw araw na baon noong kinder.

43. She’s always believed in me.

44. Salamat sa hotdog,bacon,spaghetti mga masasaraop na pagkain.

45. She taught me all I needed to know about being a good human being.

46. Salamat sa suporta sa pag-aampon ng stray cats.

47. She taught me to believe in myself.

48. Salamat sa mga binibili noon na mga bagong damit.

49. She instilled in me a deep love of ice cream.

50. Salamat noon sa brick game at unang namulat sa mga electronic device.

51. I got my weird sense of humor from her.

52. Salamat sa pagturo kung paano ikabit muli ang tsinelas kapag napigtal at sinabi na hindi ko kailangang umiyak.

53. She fixed my bangs when I cut my bangs.

54. Salamat sa pag-gabay  sa amin noong unang  pagpasok sa eskuwela at gusto namin na nandiyan ka lang sa aming tabi.

55. She is still a pushover—except when it matters.

56. Salamat sa araw-araw na pagsundo at hatid sa  eskuwela.

57. Through runny noses, fevers and heartbreaks, she was the best nurse ever.

58. Salamat sa lahat ng gamit noong nagaaral pa simula sa bag hanggang sa mga gamit pang eskuwela.

59. She loves bright colors and she makes life more colorful.

60. Salamat sa pencil case  na maraming kabinet o lalagyan na kinaiingitan ng mga kaklase ko.

61. Salamat sa mga laruan na nawala na lang sa panahon.

62. Salamat sa treat sa Jollibee every simba sa Quiapo noong kami ay musmos pa.

63. She taught me good manners, and they really come in handy.

64. Sa  paglalaba, salamt sa instruction na hindi kailangan  paghaluin ang may kulay sa puti.

65. Salamat  sa mga coloring books at duon natutong magkulay.

66. Salamat po sa mga notebooks kong may cover ng Thursday edition ng That's Entertainment.

67. Salamat po sa pagpapalet ng lampin noong kami ay sanggol pa.

68. Thank you for the nights you stayed up putting me to sleep.

69. Thank you for wiping my nose, bottom and tears.

70. Salamat sa mga sapatos, tsinelas at medyas.

71 . Salamat sa pagtulong sa mga assignments lalo na pag Math.

72. Thank you for allowing me to make mistakes.

73. Salamat po sa mga advice.

74. Thank you for providing me with boundaries and rules to follow.

75. Salamat sa unang lobo sa ika unang taon ng aking kaarawan. Tanda ko pa na pink at blue ang kulay ng lobo na yun.

76. Salamat po sa paghihilot sa tuwing may pilay ang aming likod.

77. Thank you for rubbing my head and telling me things will be okay.

78. Salamat sa pagbili ng bola para suportahan ang hilig ko sa basketball. Yung Milo yung green at white ang kulay.

79. Salamat  po sa pagtimpla ng kape sa tuwing masama ang gising sa  umaga.

80. Salamat sa almusal, tanghalian at hapunan sa masasarap na pagkain sa araw araw.

81. Salamat po sa pagtuturo ng pagtitipid.

82. Ang mga walis, tsinelas, sinturon, hanger ang mga naging instrument of destruction niyo po para lamang kame masuheto. Maraming salamat po sa mga palong aming natamo.

83. Thank you for being protective.

84. Salamat po s amga vitamins pamprotekta sa aming kalusugan.

85. Thank you for understanding me without me having to say a word.

86. Salamat sa  regalong relo na Benetton noong high school kaso nadekwat sa LRT dalawang araw ko pa lamang nasusuot. 

87. Salamat po sa pagtanggal ng aming takot tungkol sa mga multo at kung ano ano pang kinatatakutan ng bata noon.

88. Thank you for encouraging me when I've done something right.

89. Salamat sa pagturo sa amin na kailangan namin sa katawan ang gulay at prutas.

90. Salamat sa mga gamot sa tuwing kame ay magkakasakit.

91. Thank you for instilling family values in me.

92. Salamat sa pagpukpok na mag-aral ng mabuti.

93. Thank you for all the sacrifices you have made.

94. Salamat sa pagpapaintindi kung ano ang tama at mali.

95. Thank you for being and doing your best to make us happy.

96 . Salamat sa pag-aalala sa tuwing sasapit ang gabi na wala pa sa bahay.

97. Thank you for your time, effort and unconditional love.

98. Salamat sa mga pangaral at kabutihang-asal.

99.  Thank you for the way you embody grace, love, humility, kindness and selflessness.

100. Thank you for being you and for being the kind of parent.

101. Salamat po sa lahat lahat lahat ng pag-aasikaso.

At sa mga mambabasa na maagang iniwan ng kanilang mga Ina, maging ito ay paglisang panandalian o dahil tinawag na siya ng Maykapal, alalahanin natin at ipagpasalamat ang mga araw na nakapiling natin si Nanay, ang kanyang yakap at haplos ng kanyang pagmamahal, ang kanyang mga ginintuang aral at prinsipyo, ang mga masarap na luto niya, ang paghele niya sa iyong crib o duyan, na bahagi  siya at ialay natin sa kanyan ang anumang tagumpay na ating naabot...Sana nga lang kung maaari na lang tayong musmos na kapiling si Nanay...

Happy Mothers Day po lahat ng mga Nanay mula sa Ubasnamaycyanide.

Shower Time [Rated SPG]

'Wiggle, wiggle, wiggle'

Babala: Ang post na ito ay Rated SPG. Striktong patnubay at gabay ng magulang ang kailangan. Maaring may maseselang tema, lengguwahe, karahasan, sekswal, horror o droga na hindi angkop sa mga bata at bakla.

Para na nga rin sigurong akong si Vice Presidentiable Antonio Trillanes IV kung ako'y magtatanong sa inyo, kung paano kayo maligo sa loob ng inyong bawat palikuran. Hindi ako tulad ni Trillanes na gustong silipin ang inyong mga materiales fuertes na inyong pinakakatago-tago. Ang tanging nais ko lang malaman ay kung meron kayong mga ritwal at aktibidades bago kayo tuluyang mag shower. Pero parang ang halay naman ng dating ng post na ito kung yun ang pakay ko sa inyo. Di bale nalang ayoko na lang malaman baka isipin niyo pa na ako'y  matandang hukluban. Yun naman ay joke lamang. Oo  joke lang, ako lang siguro yung may edad na mahilig mag-joke, pero ako yung nagjojoke na walang magtatanggol sa akin di katulad nung isang tao na kahit mag joke siya at maraming na-offend sa joke niya ay marami pa  rin ang magtatanggol sa kanya. Wala akong grupo ng tao na bawat salita ko ay bibigyang kahulugan ng mga alipores ko maialsa lang ako sa kahihiyan. Wala akong espesyal na supporters para sabihan ang karamihan na marami lang naninira sa akin at lahat ng iyan ay black propaganda lamang. Hehe, oopsss easy at baka marami ng iba't-ibang hugis at tulis at sari-saring kilay na nagtataasan habang binabasa ito. Pero ang mahalaga ang post na ito ay hindi tungkol sa rape. Maliligo lang ako sa post na ito. Peace!

Psst, ikaw ilang oras ka ba maligo, gaano katagal ang ginugugol mo para makahanap ng peace of mind sa palikuran niyo? Kung ako ang iyong tatanungin, oo matagal ako sa loob ng banyo. At maraming seremonyas bago ko masabi na nahugasan ko na ang buo kong pagkalalaki sa isang araw.

:)

First thing first na ginagawa ko sa banyo matapos maghubo ay manalamin muna at hangaan ang laki ng aking tehbulats habang kinakamot ang pisngi ng aking puwit. Mga ten seconds yan with the tune of (Wiggle,wiggle,wiggle). Takot ako sa unang buhos, lahat naman tayo takot sa mga unang pagkakataon di ba? (hugot) Sapagkat guguhit ang malamig na tubig sa katawan, pero para maiwasan ko yun ay iisip muna ko ng kakantahin kasabay ng unang pagbuhos ang pasigaw na chorus ng lyics ng "Baby" ni Justin Bieber at kasunod ang Tubig at Langis themesong kapag kinaya ko na ang lamig ng tubig. Pero napapaisip din talaga ako kung bakit ako nagtatagal, iniisip ko kung ano ang dahilan. Di ko naman gawain na magsagot ng palaisipan ng Remate at magbasa ng Xerex Xaviera  ng Abante  habang nakaupo sa kubeta. Hindi rin naman ako nagyoyosi at lalong hindi rin ako nagsasal2x.....

 

Kadalasan kapag nagshashampoo ako, pinapatayo ko ang aking buhok na parang mohawk. Sa ganoong paraan ko lang kasi nagagawa  yun, kapag tuyo na kasi ang buhok ko ay puwede nang gawing sintas ng sapatos sa tigas. Basta iba't ibang trip na design, nagawa ko rin hatiin ang buhok sa gitna na parang si cachupoy at panay kagaguhan na lang na mapapangiti ka sa salamin. Shet... total waste of time pero masaya.

Isa rin siguro sa nakakatagal na oras na ginugugol ko sa paliligo ay ang bath tub na ito. Ang aking pinakamahabang oras ng paliligo ay hindi sa pagkuskos ng sabon sa mabalahibong parte ng aking katawan. Kundi si paglalaro. Oo, hindi matatapos ang isang araw na hindi ko ito pinaglalaruan. Naglalaro kami ng alaga ko habang pinaliliguan ko din ito. Meron akong rubber duckie. Pinapatunog ko si duckie habang nginangatngat niya ang rubber. Iisa shampoo namin. Kung dati pa silk silk lang shampoo namin katulad ng Sunsilk at Cream silk ngayon iba na, lumipat na kame sa Shokobutso Hanna, imported made in Japan at malamang shampoo Maria Ozawa. Mabisa daw itong pampalambot ng buhok, kahit na ano pang parte ng buhok sa katawan mo  kaya nitong palambutin at gawing shiny na parang buhok ni Vice Ganda (buhok ng kabayo talaga gusto kong i-klaro). Balik tayo kay Rubber oo siya ang kasa-kasama kong maligo (kapag may time). Kailangan daw kasi masaya ang atmosphere sa loob ng banyo para hindi matakot ang aso.

Marami rin ang naglalaro sa aking makitid na isip kapag nasa loob ng CR. Nakasanayan ko na  rin kasi dito gawin ang mga matitinding pagninilay-nilay sa mga seryosong bagay. Sa banyo ako nagdedesisyon ng aking mga options sa life. Kagaya ng kung sino ang pipiliin kong presidente, pero nung oras na bigla akong najerbaks ay shet kako, ano ba 'tong jebs ko ngayon ang itim naman, biglang sumagi sa isip ko si Jebsjomar ay puta sabi ko masamang pangitain 'toh. Hindi, hindi siya ang  iboboto ko. Minsan may naiisip din ako tungkol sa pag ibig, ano pa ang mas masakit ang ma-reject o mag-let go? Natatakot din ako minsan sa mga pumapasok sa kukote ko na  baka sa isang pagbuhos ko ng tubig at napapikit ako at baka pagmulat ko nasa gitna na ako ng dagat. Yung mga datingan na time travel sa isang iglap, kaso shet naka hubo ako baka pagkamalan nila akong merman. Buti sana kung sa Playboy Mansion ako mapupunta. Kahit siguro duon na ako laging maligo kasama ng mga chix ni Peter Northpark at ni pareng Hugh Hefner.

Meron pala akong sikreto sa banyo na malamang sekreto din ng iba. Ang banyo namin nagiging North Korea minsan  kapag nagpakawala na ko ng nukliyar. Dito ko pinapakawalan ang pinakamatitindi kong utot. Kung baga sa bangayan, no holds barred. Kawawa ang mga insektong na trap sa banyo sa  araw na iyon. Dahil last day na nila sa Earth dahil sa nukliyar na sumabog. Deads! Matindi ba sa Baygon, malupit pa sa katol na nagsabing "lemok segureydung teypok". Pero pansin mo ba na  mas greater ang bantot ng utot kapag sa banyo pinakawalan kumpara sa ordinaryong utot? Ahh baka siguro na trap sa pantalon kaya hindi gaanong kapinsala sa  ilong ng iba.

Kalimitan isinasabay ko rin sa aking paliligo ang pag wewee. Ang sabi ng iba mali daw yun. Eh  bakit naman mali sinabi ba yan ng mga feng shui experts? Ang sarap kaya umihi na wala kang pinupuntirya. Ang sarap ng freestyle (Wiggle,wiggle,wiggle).

Minsan may nakasama akong maligo. Napakasarap pala. Me maghihilod ng iyong likod. May maglilinis ng iyong pusod..etc. At iyon na nga ata ang pinaka matagal na oras ko sa paliligo. (Hindi ko isinasama ang aso sa paliligo sa mga ganitong pagkaka taon).

At ang kahuli-hulihan kong ginagawa sa banyo bago lumabas ay manalamin at hangaan ang laki ng aking potato chips. Basta...

Maikling Kwento: Happy Labor Day!

'Maligayang araw ng paggawa, or  should I say nagawa na (baby)'

Mayo 1, 2016. Magiging  tatay na si Jeff. Nasa harap sila ng hapagkainan ng sabihan siya ng kanyang asawang si Clarisse na humihilab na ang kanyang tiyan at pakiramdam na manganganak na ata. Dali daling kinuha ng lalaki ang bag na may lamang lampin, bulak, pulbos, alkohol at gasa at iba pa. Ito ang bilin ng kaniyang biyenan, ihanda ang gagamitin ng kanyang asawa at ilagay malapit sa pintuan.

Dumiretso siya sa garahe. Dala-dala ang bag, pinaharurot  ang sasakyan. Tinawagan niya ang kanyang biyenan at  nagsabing manganganak na nga ang kaniyang asawa. Sumunod na  tinawagan niya ang kaniyang Nanay. Ibinalita na rin dito. Tumawag siya sa opisina at nagpaalam   siyang di siya makakapasok kahit pa  double pay sapagkat Laboy Day sa araw na iyon. Siya ang harurot   ng kaniyang sasakyan. Umiwas din siya sa main road. Alam niyang baka daanan ito ng mga raliyista. Maya-maya, may nakita siya sa kan yang rear-view mirror na may isang tricycle na humaharurot. Busina ng busina at animo'y gustong mauna. Panay ang hazard ang ilaw. Alam niyang gusto nitong mag-overtake. Alam niyang emergency rin ito. Sa loob-loob niya parehas lang sila. Sige siya sa patakbo at hindi niya ito inintindi.

Pagdating sa ospital, tarantang tinakbo niya ang guwardiya, humingi siya ng tulong at manganganak na ang kanyang asawa. Hangos naman ang kilos ng mga susundo at may dalang stretcher. Kinabahan siya. Pagtingin niya sa backseat wala ang kaniyang asawa. Nasaan ang kaniyang asawa?

Saka dumating ang tricycle. Kumakaway at nagmumurang bumaba ang kaniyang asawa habang hawak hawak ang tiyan.

Pulpolitika at Social Media:Pinoy Double Standards

'Funny isn't it?'

Hindi nga kaya dobleng huwaran tayo sa mga bagay-bagay? Hindi mo napapansin pero dito magaling ang mga Pinoy, lalo na pagdating sa social media. Kung gusto ko mag upgrade ng pizza gusto ko palaging may double cheese, double bacon at pepperoni pero ayokong magkadouble-chin. Hindi ako yung tipong kumakain ng gulay sa burger pero ang gusto ko habang kinakagat ko ang burger ay may  coleslaw. Di ako kumakaen ng patatas sa adobo pero gusto ko ng hashbrown. Double standard di ba?

Alam mo tohl, ayaw ng pinoy ang ugaling may pagkadouble-standard pero di natin namamalayan na mismong ikaw na nagbabasa nito ay may pagkadobleng huwaran. Sa makatuwid, pamatay na pamantayan. Eto makinig ka:

*Mabilis tayong ma-offend sa "rape-joke" pero ang mokong makakita lang ng Hokage post sa Facebook mas mabilis pa sa alas kwatro ishare sa timeline. Wag kame iba na lang! Eh kung iisipin mo hindi ba't pagtatake advantage din yan sa mga kababaihan? Pero ang gunggong magdadahilan pa na magkaiba naman daw yun. Gunggong!

*Galit na galit ka sa mga post ng Rappler at Philippine Daily Inquirer page dahil sabi mo biased, pero kapag Mocha Uson blogpost, napaka credible? Twerk pa more!

*Kamakailan lang may post sa social media na isang lalaking Math teacher, pogi, hayup sa abs at makalaglag So-en. Pero asahan mo yan kapag babaeng nagpakita ng cleavage ang nag post. Ang ikokomento, "Bitch, malandi!, pokpok!" Bakit ba eh siya kaya ang joga ng buhay naming mga lalaki! #jogangbuhaymo

*"Freedom of speech" ko yan at yan ang sinasabi mo kapag nagpahayag ka ng komento mo pero may sumuway sayo. Pero kapag opinyon ng iba, ang sasabihin mo, "mga nagmamarunong, nagmamatalino." Mga feeling political analyst, mga feeling sports analyst lalo na kapag may laban si Pacquiao.

*Pumuputok ang butse mo kapag nababastos ang napipisil mong presidente. Pero kung kapag ang presidente niyo naman ang nambastos, "Nobody's perfect". "Tototoong tao lang siya kaya ganun". So ano kame, puppet?

*Ahhh hindi ka homophobic pero ang depinisyon mo ng duwag at lampa ay, "BAKLA!!" Galing!

*Nagagalet ka kapag may lumalait sa mga matataba at panlabas na kaanyuan. Pero naman tawang-tawa ka kapag nilalait  yung hindi tuwid na legs ni Kathryn. At siyempre tuwang tuwan ka rin dun sa nagsisign language sa gilid ng TV mo tuwing may Presidential debate dahil ginawaan siya ng musicaly ng mapanghusgang kamangmangan ng social media.

*Natatandaan mo ba nang tinuligsa si Manny Pacquiao dahil sa same sex marriage issue? Ang sabi mo, "Ikinahihiya kita Manny!", "Ikaw ang mas masahol pa sa hayup!". Pero siyempre nanalo si Manny kay Bradley eto ka ngayon: "Congrats Manny! Proud kami sa'yo" Ulol wa g kame sabi!

*Nakasanayan na natin magsalita ng "Habang may buhay may pag-asa". Pero ayaw mong iboto yung mas malinaw naman na deserving at mas kwalipikado maging lider ng bansa tungo sa totoong pagbabago. Ang dahilan mo "baka mamatay lang yan ng maaga." Punyeta, bakit yung iba ba imortal?!

Wag sana natin basta iasa na lang ang pagbabago sa susunod na magiging Pangulo ng bansa. Mang-mang ka man ng social media o hindi, nasa Pilipinas ka man o nasa Bangladesh, bawat isa sa atin ay may kanya kanyang responsibilidad sa bansang ito dahil nasa Pilipinas ka at Pilipino na tayo. Pa change change is coming pa  tayo di ba? Bakit di natin simulan sa sarili natin? Dapat matagal nang sinimulan hindi porke't may bagong halalan at may uupong bagong administrasyon eto ka na naman si tagahanap ng pagbabago. Forever kang maghahanap ng pagbabago kung nakanganga ka lang sa ilalim ng puno habang inaantay bumagsak ang bunga ng alatiris sa bibig mo. Nakakatawa lang dahil ang laki ng hinihingi nating resulta pero kahit gatiting na partisipasyon wala ka namang naiaambag. Puro lang tayo post sa social media pero wala  namang gawa. Puro ka unfriend ng kaibigan mo dahil hindi nila trip si #OnlyBinay na sinusuportahan mo. Ok na tayo dun sa "atleast naipahayag ko ang opinyon ko", "Atleast nagbabayad ako ng tax."

Korni nga sabihin yang salitang pagbabago pero ang sabi ko nga simulan natin sa ating mga sarili. Asahan mong makakamtam din natin yang pagbabago na ilang siglo na nating hinahangad, hindi man ngayon bukas o sa makalawa o sa susunod pang anim na taon, pero alam nating meron dahil may ginagawa tayo at responsable tayo. Kaya simula ngayon hanggang  Mayo 9, pag isipan ang iuupo, pagnilay-nilayan sana ng bawat pamilyang Pilipino kung sino talaga ang karapat-dapat na ihalal hindi lang dahil sa matatamis na pangako kung di sa kakayahan talagang gawin ang bawat salitang binibitawan.

Junior Holdaper

'Na-holdap ka na ba ng...............

Sa isang lugar sa may Balut,Tondo ay may isang jeep na isang ubo ng tambutso na lang at magkakalasan na ang mga makina. Mabagal ang oras at kakarag karag ang jeep na kanyang sinasakyan. Sinilip niya ang oras sa ilalim ng kanyang  itim na leather  jacket, 2:15 A.M. Parang di lang ang drayber ang inaantok at lahat ata ng nakasakay sa jeep na  iyon ay antok na antok na dahil ang lahat ay galing sa trabaho at ang iba marahil ay galing sa mga gimik. Desidido na siya sa maitim niyang balak. Buo na ang loob niya na hoholdapin na niya ang mga pasahero sa  jeep na kanyang sinasakyan. Junior holdaper, o rookie pa lamang si ya sa  ganitong gawain. Ayaw niya sana, ngunit tadhana ata ang nagtulak sa kanya upang gawin niya ang bagay na ito.

Tumatakbo ang isip niya, mga tatlo o hanggang limang jeep lang siguro, maipapagamot na niya ang kanyang sarili. Matagal na rin siyang naghihintay na may tumulong sa kanya. Kung bata pa sana siya ay baka may maawa pa sa kanya, ngunit ngayong may edad na siya, sa halip na kaawaan siya ang sukli ng bawat makakakita sa kanya ay pagtatawanan, panlalait at panloloko. At sa pag-iisip na yun dun siya nakumbinsi na gagawin na niya talaga, wala ng urungan. Bahala na si Batman!

Marami-rami ang sakay, anim na babae. Dalawang lalaki. Tatlong bata. Apat na matanda. Inaantok na ang mga bata. Papikit-pikit na ang mga mata nila. Habang nagkukuwentuhan naman ang mga babae ang tatlo ay naka uniporme ng pang-nurse, ang dalawa naman ay naka-sibilyan at ang isa ay dalaga. May dalawang lalaki nga pero buto't balat naman ang mga pangangatawan. Mukhang di papalag, mukhang di lalaban. Ang isa mukha pang paminta. Ang apat na matanda naman ay mga senior citizen.

Inihanda na niya ang baril na natatago sa kanyang nakapal na leather jacket na nakasukbit sa maong na pantalon. Sa ilalim ng pusod na natatakpan rin ng kanyang itim na tshirt na may logo na "Punks Not Dead".

Walang anu-ano'y...............

"WANAN TITITAW, HOLNAP ITOH!!!" Preno ang dayber. Huminto ang jeep. Napatingin ang lahat ng taong nakasakay sa jeep sa kanya. Pinagmasdan siya. Sabay-sabay na nagtawanan ang mga pasahero.

Mabilis siyang bumaba. Tumakbo siya ng tumakbo ng tumakbo, papalayo sa jeep na ito habang lumuluha. 

Maikling Kwento: Tang! Galing -ina mo!

'Juice ko 'day'

Sa isang mainit na katanghalian ay naglalaro ang mga batang sina Mik-Mik, Jepoy, Tinay at Kokoy sa tabi ng bukirin at malapit sa highway. Di nila alintana ang init at masayang naglalaro ng dampa ang apat. Nauhaw si Tinay at umuwi muna ng kanilang bahay upang uminom ng tubig. Pagkaraan ng ilang minuto bumalik ang bata sa kaniyang  mga kalaro dala ang isang pitsel ng tubig.

"Tubig lang?" wika  ng isang bata habang iaaabot ni Tinay ang pitsel kila Mik-Mik. Kinalabit ni Jepoy ang mga barkada sabay nguso sa  papalapit na truck. Huminto ang truck sa kanilang lugar at sinalubong nila ang truck na nagdedeliver ng tubig sa kanilang barangay. 

Agad nilang pinanhik ang truck ng tubig. Isinalin ang  mga juice na dala nila. Sumakay na ulit ang driver ng truck na  bumili lang pala ng softdrinks sa tindahan at dumiretso na sa main line ng tangke ng buong barangay. Isinalin dito ang lahat ng tubig na karga ng truck para ideliver ito sa buong kabahayan ng barangay.

Sabay balik sa bahay nila Tinay ang tatlong bata at ilang minuto lang, binuksan ni Tinay ang kanilang gripo, juice ang tumulo. Strawberry flavor. Napasigaw si Kokoy sa mangha "Shet strawberry! at  isinalin ang baso sa gripong dumadaloy ang strawberry flavor. Nag-apir silang magkakaibigan.

Biglang may sumigaw. Galing sa banyo ang tinig. Lumabas ang nanay ni Tinay. Hawak-hawak ang nakatapis na tuwalya sa dibdib at tila takot sa kanyang nasaksihan.

"Nay, bakit po?" ang tanong ng  batang babae sa  kanyang ina.

"Maghuhugas sana ako pagkatapos kong dumumi, kulay pula ang tubig, pag-flush ko, kulay pula rin ang lumabas na tubig.  Inamoy ko. PUTANG INA, juice!"

"Eh, nay bakit po chocolate ang nasa palad niyo?"

-THE END

Tampisaw: Signs na Summer na sa Pilipinas

#Summer2016

Aminin na natin intense na init na talaga itong nararanasan nating   init ng panahon netong mga nakaraang araw di ba? Opisyal na nga sigurong Summer season na sa Pinas. Kaya naman bigla ko lang naisipan na magsulat ng ilang nakakatuwang senyales at magpapakatototoong summer na nga sa bayan ni Juan. Let's go, sago!

*Pampalamig! tama nariyan na sila ang mga tropa ni Iceman, unti unti na sila magsusulputan sa palengke, sa tindahan at maski yung kapitbahay mo na business minded eh magtitinda na nito. Lilitaw na ang mga halo-halo, fruit shakes, ice cramble, ice candy, sago't-gulaman at iba pang pagkain at inumin na pampalamig sa bawat sulok ng barangay.

*Nagiging instant heater ang tubig na dumadaloy sa ating gripo lalo na kung matagal itong  hindi nabuksan.

*Alas siyete o alas otso pa lang tuwing Sabado at Linggo ay maagang magtitipon tipon ang mga tsismosa  mong kapitbahay sa kalsada kaya ingat ka pag dadaan ka. Magsa invisible muna. Nasa labas na yang mga yan dahil sa sobrang init na sa loob ng bahay  kahit masyado pang maaga. Kaya maaga ka  rin nila pagtsitsismisan.

*Pagkatapos ng pagpasok sa eskuwelahan ng mga estudyante, asahan mo sa barangay niyo mga ikalawang linggo ng Marso maglalabasan na sila....oo maglalabasan na amg mga solicitors, mga nanonolicit para sa liga ng basketball para sa kanilang uniporme at kota ng barangay para sa liga.

*Magiging Divisoria at Baclaran na ang mga malls dahil dadagsa na ang mga  tao para lang magpalamig. Wala silang pakealam dun sa mga nagtitinda ng credit card sa bukana ng mall at pipilitin kang kausapin para  sa  inaalok nilang credit card. 

Jason Mraz - Summer Breeze

*Marami ka nang makikitang mga nagtitinda ng pakwan, melon, singkamas at mangga at iba pang summer fruits sa paligid. 

*Kinakarir na ng bawat isa ang pagpapaputi ng kanilang mga kili-kili bilang paghahanda para sa kanilang mga outing. Ang maitim ang kili-kili tanggal sa circle of friends.

*Tuloy ang daloy ng pagluha ng kili-kili mo bawat minuto.

*Maglalabasan na sa Internet ang mga resort's ads offering reasonable prices at discounts. Magpaplano na ang barkada kaso kahit June na  ay panay plano pa rin hanggang abutin na ng tag-ulan.

*Mauuuso ang  brownout sa iba't-ibang lugar at sasabihin ng Meralco na kinakapos na sa supply ng kuryente at para mas intense ang summer heat kahit hangin ng pupugak pugak na electric fan niyo ay mawawala pa. Kaya duon nauso ang salitang  beat the heat kasi may extra challenge dahil walang kuryente.

*Halos karamihan ng nakakasalubong mo sa daan ay naka sun glasses. Puwedeng  pamprotekta sa araw at pwede  rin kapag tinanggal ay kamag-anak pala ni Cyclops ng Xmen  kasi may sore eyes.

*Sa mga kagubatan, lalaganap ang mga forest fires.

*Makakakita ka ng mga kabataang lalaki na naka palda dahil sa panahong ito uso na naman ang "Operation Tuli". Matutuli ang mga beking bata pero sa kahuli-hulihan ay  beki pa ring tunay.

*Yung kapitbahay mo unti-unti nang umiiksi ang tela ng shorts na sinusuot ito yung tinatawag na pekpek shorts.

*Malalaman mong summer na sa Pilipinas lalo na kung nagkakaubusan na ng yelo at ice tubig sa mga tindahan. 

*May mga special promo na ang maliliit na convenient stores, food chains at restaurants  para sa kanilang mga "summer coolers".

*In na in ang mga pigsa, sore eyes, sunburns at bungang-araw.

*Kapag ang mga lalaki ay nagpipiyesta sa Facebook at Instagram ng mga babaeng nagpapapicture at nagpopost  ng 20% face at 80% cleavage *evil grin*

*Summer na sa Pilipinas kung yung mga friends mo sa Facebook ay nagpopost na ng status na sila'y naiinitan at  may kasamang mura pa. "PuT@$%&!! ang init".

*Kapag kabi-kabila na ang tunog ng sirena ng bumbero summer na summer na sa Pilipinas dahil talamak ang sunog. Kaya mag-ingat huwag na maglagay ng kandila sa keyk ng m ay birthday. Kantahan na lang siya minus the candles.

*Kapag may magpapamilyang  pila -pila ang upo sa balkonahe at nagkukutohan. (fine time nila yun kaya walang basagan ng trip).

*Magkakaron ng instant pool sa garahe para kila nene, totoy at brownie.

*Marami na ang nagseselfie ng naka trunks, bikini at two piece sa FB kahit may mga kamot.

Ikaw tohl, ready na ba for summer ang yellow polka dot bikini mo? Tara na't magtampisaw!                 

#Summer2016

Jack of Hearts: #LabanPuso

Kung ang akala mo ito ay tungkol sa basketball, FIBA World Cup o Gilas Pilipinas ay nagkakamali ka. Inuunahan na kita para hindi ka madismaya. Ang pusong tinutukoy dito ay ang puso ng nagsusulat, ang puso ng may akda ng mga letrang ito. Pero bakit nga ba kailangang ipaglaban ang pusong ito at ano ang ipinaglalaban ng puso kong ito? Sabi nga ng idol mong si Donna Cruz noong dekada nobenta sa isang kanta, kapag tumibok ang puso, wala ka nang magagawa kungdi sundin ito. Tama siya, hangga't ang puso  mo ay may interaksiyon pa sa iyong katawan ay kailangan mong sundin kung ano ang ninanais nito, lalong lalo na kung ang tinitibok nito ay tungkol sa pag ibig. Wala akong pag ibig, at minsang nasabi ko na rin na wala akong romantic DNA sa katawan. Pero ung DNA na magkakaroon ako ng crush at paghanga sa ibang babae, milyun milyon meron ako niyan. Tila ata hanggang duon lang ang secretion ng ganitong type ng DNA sa katawan ko. Pero paano kung isang araw ay hindi na naulinigan ang tibok ng pusong ito? Paano kung tumibok man pero hindi na normal at wala nang kapasidad ang puso na daluyan ng dugo at hangin para huminga sa kahang ito? Ayokong maging madrama, wala sa salinlahi  ko ang maging maramdamin ang iba ay nanonood lamang ng mga telenobela pero hanggang duon lang ang pag-agos ng mga luha nila. Naniniwala naman ako at ng aking panulat ay hindi basta basta mababakli sa isang pagsubok na ibinigay ng lumikha. Marami pa tayong paguusapan at patsitsismisan sa blogosperyong ito.

Naisip ko na ang pagkain nga ang magpapalakas at magpapalusog sa isang tao, ngunit ang pagkain din pala minsan ang ikakamatay ng isang tao. Nasusuklam sa sarili dahil ngayon ay pinagtatawanan ako ng mga french fries na kinain ko, umaalingawngaw ang halakhak ng kolesterol ng mga bacon, sisig, chicharon, taba, karne ng baboy, baka at ng iba pang mga pagkain na nililok sa mantika. Ang panaginip na malunod sa softdrinks, iced tea at kung anu-ano pa ng inumin na mataas ang volume ng asukal. Ang lahat ng yan ay pawang masasarap na pagkain ngunit ngayon ay bangungot para sa akin. Nagtagumpay sila at sama sama nilang inangkin ang puso ko, ngunit napakahirap magpupumiglas dahil nasasakal ang puso ko at tuluyang nahihirapan sa pagdaloy ng hanging para huminga. Tila hostage ako sa araw araw, susundin ko ang mga payo  niyo ngunit wala lang trayduran ng puso.

Ilan sa mga unforgettable moments ko ay ang mag push up ng pagkaraming beses na naka-angat ang paa, umakyat bumaba ng hagdan nang mahigit isang oras at ang mag jogging ng mabilis palayo sa tumatahol na aso para lamang lumiit ang halimaw na tiyan na ito. Para pa lang hihimatayin ka na aatakihin sa puso ang pakiramdam.

Pero dati  naman talaga, nung panahon ng Kolehiyo  hindi ganito sanay akong tumakbo at maganda ang aking pangangatawan, natigil lang talaga ang mga dating gawi sa umaga at mga ehersisyo simula ng magka-trabaho mula duon nagpa-alipin na sa mga kolesterol at softdrinks.

Ngayon di rin talagang naiwasang malungkot dahil biglang nagbago ang dating gawi. Natigil ang pagbibisikleta dahil kaunting padyak pa lamang ay kinakapos na sa hininga. Namimis ko na si Blue Blink  at paniguradong mis na rin ako ni Blue blink dahil unti unti na siyang nangangalawang. Di rin maiwasan ang pagka mis sa mga aso at pusang gala sa madaling araw na  binibigyan namin ng dalang Adobong pagkain. Naglaho na rin paunti unti ang paglalaro ng basketball at ang dapat na laro ko na lang daw eh iyong naka upo na lang, ano chess? sudoku? magsagot ng crossword puzzle sa Remate? mag connect the dots sa entertainment page ng Manila Bulletin? o magdampa kasama ang mga batang hamog dito sa lugar namin? :'(  Napalungkot na ata ng buhay kong ito. Ganito pala yung sinasabi nilang "my life change in a blink of an eye." 

Ang hirap tanggapin na ikaw yung breadwinner ng diabetes at sakit sa puso sa pamilya niyo eh noh. Ang hirap ng ganitong lahi yung akala mo malusog ka dahil di mo naman talaga expected yung ganitong sakit eh, pero dahil mana mana lang ikaw daw yung magpapasa  nun. So eto, carrying the torch left by my Father. Hirap din maging lalake dahil prone ka sa mga ganitong sakit. Mas matindi pa nga ata ako sa isang drug addict dahil 5 gamot na matataas ang dosage ang tinitira ko sa araw-araw. Sana pag nanalo na si Duterte eh magaling na ako at baka pagkamalan niyang adik ako sa gamot na tinitake ko sa araw-araw. Pero wala ka nang magagawa kailangan na lang sundin si Doktora (background song "How to Save a Life") kailangang wag matempt sa mga kinakain ko before kahit pa naglalaway na ko sa isang patak ng softdrinks na ito. Ang wika niya, "wala kang ibang iinumin kung di tubig, bawal ang karne ng baka at baboy at kahit anong mamantikang pagkain, may diabetes ka na at ang tanging lunas na lamang ay pababain ang sugar mo at totoo ring may bara ka sa puso kaya ka nahihirapan at kinakapos ng paghinga." Para talaga akong binuhusan ng malamig na tubig sa mga nabanggit ni doktora. At ngayon limitado  na ang galawang hokage ko, bawal mapagod. Dahil para na ako ngayong bomba, a ticking timebomb di alam kung kelan sasabog. I have a body of a 35 years old but my heart is functioning like 70 years old. Alam kong hindi ito God's will  dahil ako mismo ang nagpabaya sa sarili ko. Wala ka  ngang yosi at alak, pero pabaya ka naman sa katawan ay halos quits lang din ng nagyoyosi at umiinom ng alak. Oo ako na nga siguro ang Ubas, ang nagsusulat ang ubas, ang ubas na sa panlabas ay akala mo ay walang  problema sa katawan, ang ubas na healthy, ang ubas na walang bisyo ngunit........... ako rin pala ang ubas na may cyanide sa katawang ito.